कहिलेकाहीँ रातमा, बत्ती निभाएर निद्रा खोज्दा पनि, मन भने निभ्दैन। भोलिको काम। घरमा छोडेका मानिसहरू। पैसाको चिन्ता। स्वास्थ्यको सोच। सम्बन्धका तनाव। एकैचोटि सबै कुरा मनमा चलिरहन्छ। शरीर थाक्छ, तर मन शान्त हुँदैन।
के तपाईंलाई पनि यस्तो भएको छ?
चिन्ता हाम्रो साथी जस्तै
चिन्ता आजको जीवनको साथी जस्तै भइसकेको छ।
विशेष गरी हामी ब्याङ्गलोरमा बस्ने नेपालीहरूका लागि चिन्ताका धेरै कारणहरू छन् — परिवारबाट टाढा छौँ, अपरिचित शहरमा छौँ, सबै कुरा आफैं गर्नुपर्छ। काम सकिँदैन। घरबाट प्रश्न र दबाब पनि आउँछन्। चाहे-नचाहे, चिन्ताले हाम्रो पछि लागिरहन्छ।
बाइबलले चिन्ताको कुरा बुझ्छ। यो किताब कुनै आदर्श स्वर्गका मानिसहरूका लागि लेखिएको होइन। यो हामी जस्तै थाकेका, चिन्तित, हराइरहेका मानिसहरूका लागि लेखिएको हो।
एउटा आश्चर्य प्रतिज्ञा
प्रेरित पावलले फिलिप्पीहरूका नाम लेखेको पत्रमा यस्तो भन्नुभएको छ:
कुनै कुरामा पनि चिन्ता नगर। तर हरेक कुरामा धन्यवादसहित प्रार्थना र बिन्तीद्वारा आफ्ना अनुरोधहरू परमेश्वरकहाँ चढाओ। अनि परमेश्वरको शान्ति, जुन सबै बुझाइभन्दा माथि छ, त्यसले तिमीहरूका हृदय र मनलाई ख्रीष्ट येशूमा सुरक्षित राख्नेछ। — फिलिप्पी ४:६-७
यो वचन सरल देखिए पनि गहिरो छ। पावलले तीन कुरा सिकाइरहनुभएको छ।
१. "चिन्ता नगर" — के यो सम्भव छ?
"कुनै कुरामा पनि चिन्ता नगर" — पहिलो आदेश सुन्दा अव्यावहारिक लाग्छ। चिन्ता त मानवीय भावना हो — रोक्न सकिने कुरा हो र?
तर पावलले भन्न खोज्नुभएको कुरा यो होइन कि भावना नै नल्याऊ। उहाँले भन्नुभएको हो — चिन्तालाई आफ्नो मनको मालिक नबनाऊ। चिन्ता आउँछ, हो — हामी सबैमा आउँछ। तर चिन्तालाई बस्न ठाउँ नदेऊ। आउन देऊ, र फेरि उठाएर अर्कै ठाउँमा राखिदेऊ।
त्यो "अर्कै ठाउँ" कहाँ हो? पावल भन्नुहुन्छ — परमेश्वरमा।
२. प्रार्थनामा लग
"हरेक कुरामा... प्रार्थनाद्वारा... परमेश्वरकहाँ चढाओ।"
चिन्ताको ठाउँमा प्रार्थना — यो सबैभन्दा सरल रूपान्तरण हो जुन हामीले गर्न सक्छौँ।
जब चिन्ता मनमा आउँछ, त्यसलाई बस मनमा बस्न नदेऊ। त्यसलाई परमेश्वरसँगको कुराकानीमा परिणत गर। "हे प्रभु, मलाई यस कुराको चिन्ता छ" — यति मात्रै काफी छ। फूलो प्रार्थना नचाहिने। राम्रा शब्दहरू नचाहिने। आफ्नो हृदय, जस्तो छ त्यस्तै, उहाँमा खोलिदिनुहोस्।
म एउटा सानो अभ्यास सुझाव दिन्छु:
राति निदाउनुअघि, मनमा आउने हरेक चिन्तालाई एक-एक गरी एउटा सानो प्रार्थनामा परिणत गर्नुहोस्। "प्रभु, यो कामको लागि।" "प्रभु, यो मानिसको लागि।" "प्रभु, मेरो आमाको स्वास्थ्यको लागि।"
प्रत्येक चिन्ताका लागि एउटा सानो प्रार्थना। त्यसपछि अर्को कुरा। यो अभ्यासले बिस्तारै चिन्तालाई शान्तिमा बदल्न थाल्छ।
३. धन्यवादसहित
पावलले एउटा सानो शब्द छाड्नुभएन — "धन्यवादसहित।"
यो शब्द सानो लाग्छ, तर ठूलो हो।
जब हामी चिन्तित हुन्छौँ, हाम्रो मन हराइरहेको कुरामा जान्छ — के छैन, के हुनुपर्छ, के बिग्रिसक्यो। तर धन्यवादले हाम्रो मनको दिशा फेर्छ — के छ, के दिइएको छ, परमेश्वरले के गरिसक्नुभएको छ।
प्रार्थनाको साथमा, सानो कुराको पनि धन्यवाद दिनुहोस्। "धन्यवाद, मेरो स्वास्थ्यको लागि।" "धन्यवाद, यो छानामुनि निदाउने ठाउँको लागि।" "धन्यवाद, खान पाएकोमा।" "धन्यवाद, परिवारसँग फोनमा बोल्न पाएकोमा।"
धन्यवादले हृदयलाई हलुका बनाउँछ। यो अनुभवले मात्र पुष्टि गर्न सकिने कुरा हो — तर हो, साँचो हो।
अनि के?
पावलले निरन्तर भन्नुभयो — "परमेश्वरको शान्ति, जुन सबै बुझाइभन्दा माथि छ, त्यसले तिमीहरूका हृदय र मनलाई ख्रीष्ट येशूमा सुरक्षित राख्नेछ।"
यो शान्ति विशेष छ। पावलले भन्नुभयो — यो शान्ति "बुझाइभन्दा माथि" छ। अर्थात्, यो परिस्थिति राम्रो भएपछि मात्र आउने शान्ति होइन। परिस्थिति जस्तो होस्, यो आउनसक्ने शान्ति हो।
कहिलेकाहीँ हामी देख्छौँ — कोही मानिस अति कठिन परिस्थितिमा छन् — रोग, हानि, असफलता — तर तिनीहरूको अनुहारमा एउटा यस्तो शान्ति छ जसको व्याख्या गर्न सकिँदैन। त्यो परमेश्वरको शान्ति हो। संसारको शान्ति होइन। अवस्थाको शान्ति होइन। येशू ख्रीष्टले मात्र दिनसक्ने शान्ति।
आजको रात
यदि आज राति तपाईंको मन अशान्त छ — चिन्ताले निद्रा हराइरहेको छ — एउटा सरल कुरा गर्नुहोस्।
बत्ती निभाएपछि, परमेश्वरसँग बोल्नुहोस्। चिन्तालाई एक-एक गरी उठाउनुहोस् र भन्नुहोस् — "प्रभु, यो तपाईंलाई दिन्छु।" प्रत्येक चिन्तापछि एउटा सानो धन्यवाद दिनुहोस् — "धन्यवाद, तपाईंले मेरो वास्ता गर्नुहुन्छ।"
बिस्तारै, मन हलुका हुन्छ। निद्रा आउँछ। र भोलि बिहान, परमेश्वरको अनुग्रह नयाँ हुन्छ।
तिमीहरूका सबै चिन्ता उहाँमाथि राख, किनभने उहाँले तिमीहरूको वास्ता गर्नुहुन्छ। — १ पत्रुस ५:७
तपाईंको चिन्ता परमेश्वरलाई सानो लाग्दैन। उहाँले तपाईंको वास्ता गर्नुहुन्छ। आज राति, यो कुरा सम्झनुहोस्।
शान्ति तपाईंसँग रहोस्।